ازماست که برماست

بنام خدا

آخرین باری که ازشما تشکرشده کی بوده؟ و یا آخرین باری که شما ازکسی تشکرکردید به یاد دارید؟ من مطمئن هستم زمان هیچکدام را به خاطرنمی آورید. چرا که لفظ تشکرازجامعه ما دورشده هرکس کاری برایمان انجام می دهد احساس میکنیم وظیفه اوست. ولی درگذشته تشکرجزجدا نشدنی ازکلمات روزمره ما بود. درست به یاد دارم درزمان خیلی دوربرای عدم نفوذ آب باران پشت بام ها را با گل رس و کاه پوشش میدادند تا ازنفوذ باران درزمستان جلوگیری شود واینکاریکی ازسختترین کارهای ساختمانی بود و فقط مردان قوی ازپس اینکاربرمی‌آمدند سینهای ستبروقدی بلندلازم بود ولی یک چیزراهرگزفراموش نمیکنم تمام مردانی که ازکوچه می‌گذشتند به این کارگران قوی "خداقوت" می‌گفتند چرا مگرکارمربوط‌ به آنها بود؟چرا تشویق‌شان می‌کردند؟ یاچرا از آنها تشکرمی شد؟آنان ‌مردان‌ قوی ‌بودند با روحیه ای‌ شاد ویا شاید به ‌گفته ‌امروزی‌ها باانرژی مثبت و دریک کارگروهی آنچنان به هم آمیخته کارانجام میشد که هنوزپس ازسالها با یادآوری آن من شاد میشوم ولی افسوس که این باور را به ما القا کردند که درکارگروهی ضعیف عمل میکنیم و ما آنرا باورکردیم سالها ازآن زمان میگذرد وهنوزمن فراموش نکرده ام که با چه هماهنگی کارانجام میشد ده مرد کاری ویک رهبرگروه چنان دریک خط عمل میکردند که انگاریک نفرکارمیکند و تاپایان کارروحیه شاد خود را حفظ میکردند آنهمه همدلی کجارفت؟ آنهمه انرژی مثبت که بین  مرد م رایج بود چه شد؟و چه  کلمات زیبائی به کارمی بردند "خدا قوت"" دست علی به همراهت " "مرحمت شما زیاد" "پیر نشی جوون"" خیر از جوونیت ببینی "این‌ کلمات وصدها جمله ‌دیگر پربود از انرزی ‌مثبت ‌ولی‌ خجالت میکشم معادل آنها را درفارسی‌ روزمره ‌بگویم وشاید بهترین‌ آنها کلمه"دمت گرم " باشه و بهتر است بقیه را نگویم. ما را به ‌کجا می‌برند؟ و پایان‌ این ‌راه ‌کجاست؟ بااینهمه‌ عجله ‌وشتاب ‌مقصد کجاست؟ که‌ اینهمه شتاب لازم است  و درپایان راه قراراست چه چیزبما بدهند که اینگونه ما را ازاصل خود گریزان کرده اند همه رافراموش کردیم حتی خودمان را. وحیف که باورکردیم برنده راه هستیم ولی نمیدانیم که این مسابقه نفس گیرنه پایانی دارد و نه کسی قراراست برنده باشد وجواب سوالهای ما را اینگونه بیان می کنند "دنیا  تغییرکرد همه چیزعوض شده شتاب زیاد است کلمات باید مختصرشود و شما نمی فهمید."باشد شما درست میگوئید ولی میشود لطف کنید وبگوئید پایان اینهمه شتاب وعجله وسبقت کجاست ومدینه فاضله آن چه شکلی است؟ با اینهمه شتاب فقط  به طرف آسایشگاه کهریزک میرویم که پایان عمررا زیردرختی تنها به سربریم و درغربت جان به جان آفرین تسلیم کنیم. نه ما فراموش کردیم دراین دهکده جهانی وظیفه ما چیست ولی آنچه باشد! فراموش کردن نزدیکان نیست فراموش کردن خودمان نیست. فراموش کردن فرهنگمان نیست واینگونه به دنبال دیگران رفتن هیچ افتخاری برایمان بوجود نمیآورد.

همه چیزهای جدید زیبا هستند و درتملک گرفتن آنها ما را شاد میکند ولی دوری ازفرهنگ اصیلمان مارابه ورطه نابودی خواهد کشید. .....

مهرماه 1390

/ 4 نظر / 12 بازدید
ال

عکس خنده دار جالب و ديدني کليه سوژه حتما به وبلاگم سر بزن از خنده رودبر مي شي . در ضمن اگر دوست داشتي منو به اسم "عکس خنده دار" لينک کن و بهم بگو تا منم لينکت کنم

لیلا

می پسندم. خوب بود.

قاسم شهبازی

حتی اگر یک نفر هم بتونه این خصلت رو داشته باشه و حفظ کنه بازم قشنگه پس خوبیهارو در خودمون پرورش بدیم اگر همه دنیا هم بد شده باشه یا علی مدد دست شما درد نکنه

اصغری

سلام با نظر شما کاملا موافقم. موفق باشید.